Gry planszowe

Blades in the Dark #1

Quinns: Pamiętasz w zeszłym miesiącu, kiedy oglądaliśmy Tales from the Loop, urocze sci-fi RPG z rowerami, rakietami na butelki i piosenkami z lat 80.? Dzisiaj przyjrzymy się innej nowej grze fabularnej, która staje się głową wśród moich przyjaciół, a my idziemy jako nikczemni, ponieważ Tales from the Loop była niewinna.

Blades in the Dark to gra autorstwa Johna Harpera, którą możesz sobie przypomnieć z przeglądu Cynthii wspaniałego darmowego RPG Lady Blackbird. Ale podczas gdy ta gra była nieprawdopodobna 15 stron, Blades ma 336 stron. Dla porównania to jego opus.

Co jest bardzo dobrą wiadomością, jeśli (tak jak ja) jesteś fanem książek Scotta Lyncha Locke Lamora lub gatunku generalnego, ponieważ Blades to gra w zbrodniarzy z epoki regencji. O tak. To symulator łotrów i czy chcesz grać w drużynę z eleganckimi wiceprezesami, jakimiś brudnymi awanturnikami, a nawet niepokojącym kultem, jest to po prostu pierwsza z miliona zabawnych decyzji, które będziesz podejmować.

Blades in the Dark oferuje również szerokie, uwodzicielskie tło dla twoich eskapad: nawiedzone miasto Doskvol, które będzie znane każdemu, kto kiedykolwiek uciekł do gier wideo typu gloompunk, takich jak Thief, Dishonored, Sunless Sea czy Fallen London.

To będzie długa recenzja, a nie tylko dlatego, że jest to ogromna książka. Widzisz, nie tylko ostrza są najzabawniejszą zabawą, jaką moi przyjaciele i ja kiedykolwiek graliśmy w RPG, to także nic, z czym kiedykolwiek grałem.

Najprościej jest zacząć od zasad dotyczących samych zbrodni, zwanych “Wyniki”. W końcu twoja kampania Ostrzy prawdopodobnie rozpocznie się od akompaniamentowego wyniku, tak jak gra w D & D zaczyna się zwykle od wielu goblinów wylatujących z lasu w twojej karawanie.

W każdej innej grze RPG skok będzie wymagał godzinnej dyskusji na temat planów i sytuacji awaryjnych pomiędzy graczami, tylko w przypadku planowanego odparowania w ciągu 5 minut od wejścia do budynku.

W przeciwieństwie do Ostrzy. W tym, co na początku poczujesz, gdy twoi gracze lubią wyskakiwać z samolotu, gdy zaczyna się Ocena, gracze po prostu nazywają styl swojego podejścia (najczęściej Deception, Stealth lub Assault) i nasz film “odcina” załogę przybywającą na miejsce. budynek, gotowy do realizacji swojego planu. Całe rzeczywiste planowanie odbywa się “poza kamerą”.

To, co dzieje się dalej, jest wirtuozowskie. Zdaję sobie sprawę, że w tych recenzjach gier RPG rzucamy hiperbatonem, jak to jest w konfetti, ale trzymaj się ze mną tylko przez sekundę.

Podczas gdy gracze praktycznie nie realizują faktycznego planowania, zamiast tego mogą opowiadać retrospekcje. Wyobraźmy sobie georgiańskiego George’a Clooneya, przechadzającego się po oceanie w stylu Oceans 11, ujawniając fragmenty planu jako przeszkody. Kiedy strażnik widzi gracza, gracz może powiedzieć “To jest w porządku. W ubiegłym tygodniu zagroziliśmy jego rodzinie. “Następnie gra cofa się w czasie i spędzasz minutę grając scenę, w której gracze zagrażają rodzinie strażnika, rzucając kostką, aby sprawdzić, czy twoja groźba zakończyła się sukcesem, przed powrotem do teraźniejszości.

Nie ma absolutnie żadnego ograniczenia, jak ekstrawaganckie mogą być te retrospekcje, tylko koszt w “punktach stresowych” ustalonych przez MG. Jeśli gracz kiedykolwiek osiągnie 10 punktów stresu, porzuca skok. Jeśli wydarzy się to cztery razy, twoja postać traci smak do tego nonsensu i musi zostać wycofana. Ten system jest jednocześnie uwolnieniem, prostą i niesamowitą zabawą.

Podczas mojej pierwszej sesji z Ostrzami moi gracze kradli broń z górnych mieszkań wysokiego budynku, tylko po to, by zdać sobie sprawę, że nie mają możliwości przetransportowania łupów. Tak więc ktoś szybko opowiadał retrospekcję, w której płacili miejscowi urwisci, aby poczekać na tę chwilę na następnym dachu, pozwalając załodze rzucić im linę i wysłać broń w worku.

Ale czy gracze nosili w tym momencie długą linę i worek? Oczywiście, że tak, ponieważ gracze w Ostrzach zawsze mają to, czego potrzebują. Mechanizm działa w sposób mechaniczny, ponieważ gracze nie decydują o tym, co mają przy sobie, gdy rozpoczyna się misja (tak samo, jak nie wiemy, co George Clooney nosi, gdy widzimy go wchodzącego do budynku), ale gdy gracze decydują, że chcą Pozycji oni sprawdzić to na ich arkuszu, z każdego gracza jest ograniczona liczba znaczników wyboru.

I zgadnij co? To jest po raz kolejny wyzwalające, proste i tak zabawne. Wyobraź sobie, że twoja postać działa jako obserwator, tylko po to, by zostać skakanym przez rywalizującą ze sobą gang. O nie! Szybko, jak błyskawica, można było sprawdzić cztery pudełka na “Ciężki pancerz” i “Dwa pistolety”, wszystkie, które ukrywałeś pod płaszczem. Skakanie było częścią planu przez cały czas, ujawniasz, ciągnąc oba pistolety z rozmachem.

Innymi słowy, gracze w Ostrza są ogromnie wzmocnieni, a my nawet nie przyjrzeliśmy się wszystkim fajnym umiejętnościom, które każdy dostaje, które są unikalne dla wybranego playbooka, czy to włamywacz, chemik czy duch-zaklinacz. Od pierwszej minuty twojej pierwszej sesji gracze w Ostrzach otrzymują ciężkie pudełko zabawek z fajnymi przedmiotami i mocami, pudełko, które z czasem staje się jeszcze głębsze.

Można więc założyć, że gracze otrzymali wszystkie te moce narracyjne, że Ostrza są łatwą grą. Myślę, że jeśli zasugerowałeś moim graczom, że się śmieją, a potem zapytają “Czy wiesz, jak trudno jest rzucić 6?”

W rzeczywistości ostrza są niesamowicie napięte, bardziej niż jakikolwiek RPG, w który grałem, a to wszystko zależy od systemu kostek. Nie będę was zanudzać szczegółami, ale w zasadzie gracze odnoszą sukces tylko w tym, co próbują zrobić, jeśli wyrzucą 6 w swojej puli. W większości przypadków uda im się wyrzucić tylko 4 lub 5, co oznacza, że ​​odniosą sukces “ale jest konsekwencja”. Może są zranieni, zwracają uwagę na siebie, tworzą wroga, kurczą się wolno działającą truciznę lub cokolwiek innego, co zdaniem GM sprawi, że rzeczy będą jeszcze bardziej zabawne / okropne.

A jeśli chodzi o tworzenie tych konsekwencji, ponieważ gracze są tak wzmocnieni, GM może grać z nimi w prawdziwą hardball. Jeśli chcesz, aby gracz, który przewoził skradziony towar, złapał go za kołnierz Zegarka Miejskiego, czy też włamywacz grupowy grupy spadł z wysokiego budynku? Idź po to! Ze wszystkimi narzędziami do kontrolowania narracji, granie z graczami w Ostrza jest jak granie z Weebles. Chwieją się, ale nie upadają.

Ale … no wiesz, z większą ilością noży.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.